PAYLAŞTIKÇA SONLU VEYA SONSUZ OLMAK

Merhaba,
İnsanın kendine verdiği sözleri her zaman her koşulda tutması veya tutmaması bencillik olabilir mi sizce ? 
"Bundan sonra her ne olursa olsun önce kendimi mutlu etmek için yaşayacağım." dersin mesela. Zaten bakıldığında mutlu olmayan bir insanın başkasını mutlu etmesi zordur. İmkansızdır demiyorum, zordur diyorum. Çünkü insan isterse bunu da yapar. 
Ben var olduğumu hissettiğimden beri "Bundan sonra her ne olursa olsun önce kendimi mutlu etmek için yaşayacağım." demedim mesela. Bu durumda ben, kendim için değil de, başkaları için mi yaşıyor oluyorum ?
Bu da bencillik olabilir mi ? Belki de...
Yaşam kaynağım bu benim. Özüm bu. 
Birinin kalbine dokunsam, ruhunu ısıtsam, gülümsetsem yeter. Ailesi olmayan ile ailemi paylaşabilsem mesela. Yemeğimi, kitaplarımı, bilgimi, duyularımı, saçlarımı,... Bende olandan onda da olsun, bana yeter. Peki ona yeter mi ?
Sonlu veya sonsuz bir evrenin sahip olduğu küçücük bir gezegende, sahip olduğum ve paylaşabildiğim, paylaşabildikçe sonlu veya sonsuz olduğum tek şey bu sanırım. 

Sevgiler
Melek Gülşah Ezer